WK IJslandse paarden zet Oirschot internationaal op de kaart

WK IJslandse paarden zet Oirschot internationaal op de kaart

archief


WK IJslandse paarden zet Oirschot internationaal op de kaart

OIRSCHOT - Heel Oirschot stond afgelopen week op zijn kop… Bij de C1000 stonden tientallen Zweden, IJslanders en Duitsers aan de kassa, op de terrassen waande je je in het buitenland en wie in de buurt van Wintelresedijk kwam, ontdekte de reden: het Wereldkampioenschap IJslandse paarden vond plaats in Oirschot. Bijna 30.000 bezoekers kwamen naar dit evenement, uit achttien verschillende landen. En ze kwamen niet voor niets: er was sport op hoog niveau te zien!

Bezoekers die het wedstrijdterrein van 40 hectare aan de Wintelresedijk op kwamen, waren stuk voor stuk verbaasd over wat zij aantroffen achter de poorten: “Jeetje, het is een heel dorp”’, “Ik wist niet dat het zo professioneel was opgezet.” “Het lijkt hier wel Pinkpop!” Het WK IJslandse paarden is dan ook een hele belevenis voor jong en oud. De eerste dagen werden de voorrondes verreden in de diverse proeven, zoals de vier- en vijfgangenproeven, de toltproeven en de telgangonderdelen. Vanaf donderdag vielen er ook medailles te halen. De eerste medaille voor Nederland werd gewonnen door de voor Nederland rijdende Sigurður Marínusson met Eilimi vom Lindenhof in de telgangproef PP1 (waarbij vanuit galop in vliegende vaart een telgang wordt gereden). Het publiek zat bij de twee doorgangen op het puntje van hun stoel. Bijna was de in Noord–Holland wonende ruiter zelfs met een gouden medaille naar huis gegaan. Hij en de IJslander Sigursteinn Sumarliðason stonden na twee doorgangen beiden op een gemiddelde eindscore van 8.25. In de telgangproef worden zowel de kwaliteit van de gangen en de overgangen tussen die gangen beoordeeld, maar ook de tijd wordt geklokt. Marínusson had van de juryleden hogere cijfers gekregen. Maar bij een gedeelde eerste plaats geeft de tijd de doorslag. En Sumarliðason was in beide doorgangen steeds een tiende van een seconde sneller.

Het Nederlandse team is apetrots op het zilver voor hun ‘Siggi’, zoals de van oorsprong IJslandse ruiter wordt genoemd. Chef d’équipe Annemieke Corstens: “Het was een ontzettend spannende race, maar we hebben niet het gevoel dat we naast het goud hebben gegrepen. We hebben immers zilver in handen.” Opvallend is dat veel IJslanders trotser waren op de zilveren medaille van Siggi, dan op de plak van de IJslandse nummer 1. Deze IJslanders roemden Siggi vooral vanwege zijn zeer nette rijstijl. Voor de ruiter is het zilver de ultieme beloning na een periode van hard werken. “Ik heb me de afgelopen tijd ook vooral gericht op deze telgangproef. Belangrijk was dat Eilimi voldoende spiermassa en conditie had. Hiervoor heeft hij bijvoorbeeld een maand in Denemarken gestaan waar hij iedere dag zwemtraining kreeg. Dat is heel goed geweest voor de spieropbouw.” Tijdens de proef is het volgens Siggi vooral belangrijk dat paard en ruiter één zijn. “De ruiter moet het paard vertrouwen geven en er lol in hebben. Dan pas kun je samen een prestatie neerzetten.”

Medaillekoorts?

Verschillende Nederlanders wisten zich in de voorrondes te plaatsen voor de diverse B–finales, die op zaterdag werden verreden. De Nederlandse Yoni Blom uit Zijtaart eindigde in twee halve finales op de zevende plek, een zeer goede prestatie in dit sterke internationale veld. Ook de Nederlandse jeugdruiters reden erg goed mee. Noortje de Laat en Jessie Huijbers haalden zelfs een zilveren medaille in het jeugdklassement. De finaledag, zondag was erg spannend. Met name de laatste finale, de T1 (de zware toltproef), verliep ongewoon. Het paard van de gedoodverfde winnaar uit IJsland, die voor het tonen van een van de onderdelen in de proef zelfs een tien kreeg, verloor vlak voor het einde van de proef een ijzer, waardoor zijn kans op de gouden medaille verkeken was. De Noor Stian Pederson ging er vervolgens met de winst vandoor. Zijn tweede gouden medaille, want eerder op zondag won hij met zijn paard al de viergangenfinale. Moe maar voldaan, vertrok het publiek rond 17.00 uur het terrein en begonnen de vele honderden vrijwilligers met hun laatste klus voor de WK: het opruimen van alle rotzooi…



archief