door Ivo Mijland

De ontvangst is hartelijk, als ik op een zaterdagmiddag tijdens het koffie-uurtje aanschuif bij enkele bewoners van Sint Joris. ‘Wil je koffie? Ik betaal!’ Het genereuze gebaar blijkt onnodig, de koffie krijg ik van de gastvrouw van Sint Joris. ‘De koffie is hier uitstekend,’ zo vindt men unaniem. Wat maakt Sint Joris tot een gouden zorginstelling, zo luidt mijn hoofdvraag. De dames barsten enthousiast los en roemen met name de keuken, de activiteiten en de uitstekende sfeer. ‘De keuken is echt heel goed,’ vindt mevrouw Van de Ven, ‘ze koken hier voor zeker 400 personen. Maar die hoeveelheid heeft geen invloed op de kwaliteit!’ En dan de activiteiten. Op tafel staat het programma voor de maand november met onder andere een verwenochtend verzorgt door leerlingen van Kempenhorst College, een optreden van een mannenkoor, een feestmiddag van het Rode Kruis en een uitzending van Sint Joris tv.

Goede sfeer

‘Het personeel en de vrijwilliger doen er alles aan om het ons naar de zin te maken. Hier is het goed oud worden,’ vindt mevrouw Van de Ven. Mevrouw Timmermans, die Sint Joris in een andere publicatie al een ‘eersteklas hotel’ noemde, vervolgt: ‘De sfeer onderling is ook heel goed. De bewoners hebben fijne contacten en ook met het personeel is de band heel goed. Iedereen is vriendelijk. In al die jaren dat ik hier woon heb ik nog nooit hoeven mopperen. En als er iets bijzonders is, komt de directeur persoonlijk met een bos bloemen. Meneer Vosters is een schat van een man.’ De laatste opmerking krijgt overigens veel bijval aan tafel. Arnold Vosters is zich bewust van de kracht van het activiteitenprogramma: ‘We hebben het vaste, herkenbare aanbod: kienen, kaarten, bloemschikken, etc. Maar wij doen ook iets extra’s. Wij vieren regelmatig feest met de bewoners. Sinterklaas en kerst, maar bijvoorbeeld ook de dag van Sint-Joris. Een goede sfeer is essentieel.’

Rechtstreeks goud

De gouden HKZ-onderscheiding wordt dit jaar maar aan twee zorginstellingen in Nederland uitgereikt, naast Oirschot krijgt ook een organisatie in Den Haag een gouden waarderingsrapport. In het totaal werd landelijk pas negen keer deze prijs uitgereikt. In Brabant was er pas een keer eerder goud in het verleden. Sint Joris heeft dus een uitzonderlijke prestatie geleverd, zeker als je weet dat Sint Joris direct goud wint. Vosters: ‘Dat is pas één keer eerder gebeurd. De meeste instellingen die zich laten screenen voor een HKZ-certificaat krijgen pas goud nadat eerder zilver of brons uitgereikt is. En daar zijn we natuurlijk extra trots op.’ Het goede rapport volgt op een tevredenheidsonderzoek dat in het kader van een afstudeerscriptie gehouden werd. ‘In dat onderzoek scoorden we een 8,7. Dat zijn toch de punten waar ik vroeger op school ook erg blij mee was.’

Kwaliteit borgen

De Stichting telt in het totaal ruim 300 cliënten, verdeeld over de vestigingen Sint Joris (Oirschot), Vestakker (Middelbeers) en Groenendaal (Vessem). Zo’n 250 medewerkers werken volgens Vosters met veel plezier binnen de organisatie. Bovendien zijn er bijna 200 vrijwilligers die zich inzetten voor Sint Joris. ‘De afgelopen jaren hebben we een actief personeelsbeleid gevoerd. We willen weten of de medewerkers tevreden zijn, willen duidelijk maken wat ze van ons kunnen verwachten en wat wij van de medewerkers verwachten. Tevreden personeel zorgt voor een goede sfeer. Die sfeer straalt uit op de bewoners. En dat is misschien wel de mooiste prestatie: iedereen beleeft de kwaliteit die uit het HKZ-certificaat blijkt ook echt! Nu is het zaak om het hoge niveau vast te houden. We zullen ons concentreren op de verbeterpunten die uit de rapportage blijken en doen er alles aan om al de aanwezige goede punten voor de toekomst te borgen.’

archief