Actie voor restauratie St. Pieter
‘Laat het gezicht van Oirschot niet verPieteren’
OIRSCHOT - Iedereen die Oirschot nadert, ziet direct de imposante toren van de St.Petruskerk ofwel de St. Pieter. De kerk is een heus boegbeeld voor het Brabantse dorp, de markt zonder dit monument is haast niet denkbaar. Toch zou het kunnen gebeuren dat in de toekomst de St.Petruskerk verdwijnt, gezien de slechte staat waarin de kerk verkeert. De kerk is hard toe aan een restauratiebeurt, van onder andere het voegwerk, de natuurstenen afwatering, de klokken en de penakels. Maar dit immense karwei kost meer dan een miljoen euro en daar zit het probleem.
Door Susanne Nieuwenbroek
De kerk in Oirschot is in eigendom van de St. Petrusparochie en niet zoals in sommige andere dorpen deels in bezit van de gemeente. Daardoor is de parochie zelf verantwoordelijk voor de kosten van onderhoud en restauratie van de kerk. Weliswaar gaat het kerkbestuur in gesprek met de gemeente over een bijdrage, maar ook de gemeente Oirschot heeft weinig financiële reserves. In het verleden kon het kerkbestuur nog rekenen op overheidssubsidie, maar door gewijzigde regelgeving is ook dat sinds 1 januari verleden tijd. Omdat de St. Petruskerk een rijskmonument is, komt de kerk namelijk niet meer in aanmerking voor provinciale subsidie en ook het potje van rijksmonumentenzorg is niet toereikend. Dat betekent dat de kerk zelf opdraait voor alle kosten. Uit een rapport van Monumentenzorg blijkt dat delen van de St. Petruskerk in zeer slechte staat verkeren. ‘De grote ‘Petrus’klok kan niet meer luiden, omdat het ophangsysteem doorgeroest is. Ook het carillon is nodig aan revisie toe’, legt koster Martien van Pinxteren uit. Hij werkt al 22 jaar in de St. Petruskerk en heeft het robuuste gebouw letterlijk zien afbrokkelen: ‘De stukken steen komen uit de muur vallen aan de buitenkant. Door de weersinvloeden en de tand des tijds, is het natuursteen volledig aan het verpulveren. Het is niet zo dat de kerk op instorten staat, maar als er nu niets gebeurt, hebben we over tien jaar een groot probleem.’
Noodroep
Die noodroep van de koster, was voor het kerkbestuur reden om een actie op touw te zetten. De Stichting Behoud Sint Pieter werd opgericht, die zich als doel stelde gelden op te halen voor de financiering van de restauratie van de St. Pieter. Deze week wordt in Oirschot huis aan huis een folder verspreid, waarin het belang van de actie wordt toegelicht. Door middel van een eenmalige gift of een donateurschap, hoopt de Stichting genoeg geld bijeen te halen om (een deel) van het werk te kunnen betalen. ‘De St. Petruskerk is zo’n beeldbepalend monument, bijna iedere Oirschottenaar draagt dit pand een warm hart toe. Daarom spreken wij met deze actie de hele Oirschotse gemeenschap aan een steentje bij te dragen aan de restauratie’, legt Frans Smulders, penningmeester van het kerkbestuur uit. ‘Als je bedenkt dat alleen al voor de steigers een bedrag van 440.000 euro nodig is, begrijp je dat alle giften helpen. De komende maanden zullen nog andere acties worden bedacht, om zo een bedrag voor restauratie bijeen te halen.’ Bij een rondgang door en om de kerk, valt ook mij de slechte staat waarin de kerk verkeert op. Stukken steen zijn uit de waterkering verdwenen, delen van de muur zijn verpulverd en de beelden (penakels) aan de zijkant van de kerk, zijn beschadigd en zitten vol mos. Koster Martien van Pinxteren wijst mij ook hoger op de kerk op scheuren en brokkelende stenen. ‘Het is niet ondenkbaar dat op termijn hekken of netten rondom de kerk moeten komen, om vallende stenen op te vangen. Daarom is het zo belangrijk nu met de restauratie te beginnen. Je kunt je toch niet voorstellen dat de kerk er niet meer zou zijn in Oirschot? Daarom moeten we met z’n allen de schouders eronder zetten en de St. Petruskerk redden voor de volgende generatie.’